15 VI, Ojciec

... wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie... (Mt 6, 1-6. 16-18)

Nie jestem sama. Nie jesteś sama. Nie jesteś sam. Ojciec jest i widzi wszystko.

Fot. Kadr z filmu "Chata"... 

13 VI, św. Antoni

Tak za mną dziś chodzi ten św. Antoni. Może coś zagubiłam... Może coś muszę odnaleźć... Wzywam jego serdecznej pomocy. I dziękuję, że jest taki prosty w tej całej cudowności.

Czytając dziś fragment Hewel, trafiłam na takie zdanie (ono mi  św. Antoniego przywołało też):

"Pokorę z przyjemnością podziwia się u innych, ale z bólem kształtuje w sobie". (K. Pałys OP, w książce Hewel. Wszystko jest ulotne oprócz Boga)

12 VI, Relacje

... Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje...  (J 16, 12-15)

Dla mnie Bóg, to Miłość, czyli relacje.

Dziś Uroczystość Trójcy Najświętszej. Już od rana, od jutrzni, ogarnęło mnie wewnętrze podniecenie, świętowanie serca. A przecież Bóg - Trójca zawsze JEST, a nie tylko w Uroczystość... Jednak to świętowanie jakby uchylało furtkę, poprzez którą zaglądam w Wieczność...

Fot. mozaika o. Rupnika

10 VI, szukaj

Ref. Szukam, o Panie, Twojego oblicza

Usłysz, Panie, kiedy głośno wołam, *

zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.

O Tobie mówi serce moje: *

«Szukaj Jego oblicza!» (Ps 27)

Czasami szukam, czasami nie szukam. Taka jest prawda. Czasem jak Eliasz uciekam i ukrywam się w jaskini... (1 Krl 19, 9a. 11-16), myśląc, że wszyscy są przeciwko mnie. A jednak Pan (Jahwe) przychodzi w łagodnym powiewie i wyciąga z jaskini i posyła w drogę. Imię Eliasz oznacza "Jahwe jest (moim) Bogiem". 

Muszę to sobie przypominać częściej :), że Jahwe jest moim Bogiem.

9 VI, aby miłość w nich była

... Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. 

[...] Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich. (J 17, 1-2.9.14-26)

Nie bardzo jakoś mogę przyzwyczaić się do tego nowego święta: Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Jednak ten Wielki Czwartek jest we mnie zakorzeniony bardzo.

Ale słucham dziś Słowa i porusza mnie modlitwa Jezusa. I tymi słowami modlę się za kapłanów znanych i lubianych, i nie znanych, czy nielubianych...

Fot. lubię bardzo patrzeć, jak kapłani się modlą... :)

8 VI, św. Jadwiga

Dziś świętujemy. Wspomnienie św. Jadwigi Królowej. Ale też 25-lecie jej kanonizacji. Przygotowywałyśmy się przez nowennę, łażąc codziennie na Wawel i modląc się przy jej relikwiach. Z okazji tegoż jubileuszu spodziewam się wielu łask :).

To co mnie urzeka w naszej świętej, to jej relacja z Jezusem. Mówią, że była Marią i Martą (chodzi o ewangeliczne siostry z Łk 10,38-42). 

Modlę się codziennie taką modlitwą: 

Panie Jezu Chryste, 

Ty przez Świętą Jadwigę uczysz nas 

p a t r z e ć oczyma wiary

i  c z y n i ć zgodnie z tym, co nam objawiasz.

Za jej wstawiennictwem obdarzaj nas łaską swojej bliskości

i uległego przyjmowania Twojej woli. Amen

Fot. obraz krakowskiej malarki Haliny Kaźmierczak, żródło: http://kazmierczak.netgaleria.eu/31,krolowa-jadwiga-.html

6 VI, Matka Kościoła

Szczęśliwa Dziewico, która porodziłaś Pana,
błogosławiona Matko Kościoła,
Ty strzeżesz w nas Ducha
Twojego Syna, Jezusa Chrystusa. (Aklamacja przed Ewangelią)

Dobrze, że zaraz po Zesłaniu Ducha Świętego pojawia się Ktoś, Kto strzeże w nas Ducha Jezusa :).

5 VI, przyjdź i zamieszkaj w nas

... A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. (J 14, 15-26)

Duchu Święty, przyjdź i zamieszkaj w nas.

Działanie Ducha Świętego świetnie opisuje Cyryl Jerozolimski:

.... Dlaczego Chrystus łaskę Ducha Świętego określa mianem wody? Dlatego, że wszystko istnieje dzięki wodzie. Woda daje życie roślinom i zwierzętom; woda spada z nieba w postaci deszczu. Woda spada zawsze w ten sam sposób i w tej samej postaci, ale jej skutek jest różnoraki: inny w palmach, inny w krzewie winnym, i w całej naturze daje się odczuwać jej wpływ, a jest on zawsze ten sam, gdyż nie może różnić się od swej natury. Także i deszcz jest zawsze taki sam i nie spada różny, ale przystosowuje się do struktury przyjmujących go i dla każdego staje się tym, czego potrzebuje.

[...] Kiedy słońce ukaże się temu, który do tej pory pozostawał w ciemnościach, to otrzymuje światło dla swoich cielesnych oczu i wyraźnie widzi to, czego przedtem nie dostrzegał. Podobnie i ten, który został uznany godnym daru Ducha Świętego, zostaje oświecony na duszy i wyniesiony ponad to, co ludzkie, widzi to, co dotąd było mu nieznane. (Katecheza św. Cyryla Jerozolimskiego, O Duchu Świętym)

Fot. Chrzcielnica w Kalwarii Zebrzydowskiej w kościele zwanym Grobkiem Maryi.

1 VI, w Sercu Jezusa

... Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem... (J 17, 11b-19)

Miesiąc czerwiec i litania Serca Jezusowego. Lubię ją. Pokazuje mi otwarte szczeliny do Serca Bożego :), by się prześlizgnąć, by tam zamieszkać.

Przecież świat chce doświadczyć tej miłości, która jest z Ojca...

31 V, nawiedzenia

... miłosierdzie Jego z pokolenie na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.... (Łk 1,39-56)

Nawiedzenie Św. Elżbiety przez Maryję. 

Nawiedzenie przez Boga opłotków naszego życia.

Nawiedzenie Boga (w nas) tych, których stawia na naszej drodze.

A zaczyna się od nawiedzenia serca przez łaskę...

Fragment z książki "Hewel. Wszystko jest ulotne prócz Boga":

...Z krzyżem jest tak, że nie trzeba szukać, a nie daj Boże komuś go dodawać, wystarczy zgodzić się na to, czego zmienić nie potrafię, i podziękować za to (skoro Bóg zezwolił, widocznie ma być z tego duchowa korzyść). Dla wielu osób będzie to wystarczające umartwienie. Krzyżem dla każdego jest również własna pycha i własny egoizm.

...Wiele spraw może być ofiarą składaną Bogu, a najcenniejsze dary są z tego, co nam najbardziej ciąży. W tym umieraniu zawarta jest bowiem największą wartość, która ma wartość zbawczą i kształtuje najmocniej. To jeden z tych ewangelicznych paradoksów. Opuszczając własną wygodę, niespodziewanie przychodzi spełnienie. Choć pewnie trudno to wytłumaczyć komuś, kto nie odkrył, czym jest życie nadprzyrodzone w Chrystusie...

30 V, dzięki Duchowi

... Odpowiedział im Jezus: «Teraz wierzycie? Oto nadchodzi godzina, a nawet już nadeszła, że się rozproszycie – każdy w swoją stronę, a Mnie zostawicie samego. Ale Ja nie jestem sam, bo Ojciec jest ze Mną. To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale odwagi! Ja zwyciężyłem świat» (J 16, 29-33)

Ucisk (utrapienia, niepokój) i odwaga. Tak nie pasujące w zestawie... A jednak można.

Ufam, że można. Dzięki Duchowi Świętemu.

29 V, wyprowadził ich ku Betanii

... Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni w moc z wysoka». Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jeruzalem, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga (Łk 24, 46-53)

Słucham tego zdania "wyprowadził ich ku Betanii" i jakoś tak ciepło się robi na sercu. Wszak Betania to miejsce przyjaźni i miłującego się domu. Tak sobie myślę, że doświadczenie nieba tu na ziemi jest w relacjach domowych, w relacjach miłości i przyjaźni. I jest w tym zadanie, by taki dom tworzyć i dawać innym odczuwać niebo.

Fot. Niebo z kościoła św. Ducha w Wilnie. Niebo pełne relacji :)

28 V, Ojciec sam was miłuje

... Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu. W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię wam, że Ja będę musiał prosić Ojca za wami. Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wy Mnie umiłowaliście i uwierzyliście, że wyszedłem od Boga. Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca. (J 16, 23b-28)

Chodzę do spowiedzi raz na dwa-trzy tygodnie. Czasem mnie już wewnętrznie do niej goni, czasem muszę siebie przynaglić, by pójść...

Czasem łatwiej mi idzie z przygotowaniem, czasem trudniej. 

Zawsze zaczynam od tego, co było łaską od ostatniej spowiedzi. Radosną czy bolesną, ale łaską, czymś, co mnie do Boga przybliżyło, co ostatecznie pogłębiło moją miłość.

Potem patrzę, czy ta łaska zaprocentowała moimi wyborami..., czy w życiu, w relacjach ta miłość się objawiła? Patrzę na moją postawę wobec Boga, na moją modlitwę. Patrzę na moje postawy, intencje i myślenie wobec najbliższych i wobec tych, których spotykam... 

Najpierw też modlę się do Ducha, by pokazał, bo sama niekoniecznie chcę zobaczyć...

Dziś zaskoczyło mnie na spowiedzi słowo, które uświadomiło mi, że Bóg wie więcej, że widzi więcej niż to, co oskarża mnie moje serce. Że widzi tę odrobinę miłości, która czasem chowa się za innymi motywacjami. ON zna i widzi. I miłuje. I przychodzi w swoim Duchu. W Duchu Pocieszycielu, Paraklecie, Adwokacie..., w Duchu Ożywicielu, w Duchu synostwa.

Cieszę się.

Fot. całkiem świeża fotka z Wilna :)