wysłani

"Przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich... i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę Mk 6,7n

Kiedyś przed laty, wybierając się w podróż (nie ewangelizacyjną) zaczynałam pakować się kilka dni przed wyjazdem. Ważne było, by czegoś nie zapomnieć, bo może się przydać.
Dziś pakuję się chwilę przed wyjazdem. A obecne wyjazdy dotyczą posługi. Czasami w jednym tygodniu - jak ostatnio - muszę zaistnieć w kilku miejscach. Coraz mniej zabieram ze sobą. Czuję się wysłana i to mi wystarcza, nawet jeśli zabraknie czegoś z potrzebnych rzeczy. Ubóstwo staje się realne i radosne.

Właśnie to poczucie, że nie jest to stricte moja działka, tylko, że to Pan, to Jego Pastwisko i że ON posyła mnie do ludzi daje mi wolność i pewność w codzienności.
Ufność w codzienności ma swe źródło w tożsamości: kim jestem, do Kogo należę, Kto mnie posyła, Kto za mną stoi...
.

lekceważenie w domu

..."Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony". I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu..." Mk 6,4-5

W swoim domu... Czy Kościół nie jest dziś Jego domem? Moja Wspólnota czy nie jest dziś Jego domem? Łatwo się przyznać przed innymi, że Jezusa się zna, łatwiej o Nim mówić z pozycji znawcy, trudniej natomiast wobec swoich przyjąć Go jako Nauczyciela, Zbawiciela mego.
Przecież można być blisko Jezusa i potrzebować uzdrowienia... nie uświadamiając sobie tej prawdy i będąc zamkniętym na łaskę... i nie zaznać cudu nawrócenia.

Czy w swoim sercu nie lekceważę Jezusa i Jego nauki?
Duchu Święty, otwórz me uszy, bym uważnie i ze świeżością słuchała Jego Słowa.
.

Światło

Pisałam niedawno o świetle. Dziś wyraźnie się pojawia Światło prawdziwe. Łk 2,22-40
To Światło JEST, przygotował Je Bóg dla narodów, dla każdego człowieka, tylko przyjąć Je trzeba osobiście.
Przyjąć z radością i prostotą jak Anna, córka Fanuela (Fanuel - "Oblicze Boga") z pokolenia Asera (szczęśliwy) i sławić Boga, mówiąc o Nim; lub jak Symeon oczekiwać, mieć nadzieję... że zobaczę.
Symeon, Anna, mężczyzna, kobieta... ilu konsekrowanych mężczyzn i ile kobiet są jak te gromnice, spalające się dla Boga i ludzi! Na chwałę Ojca z miłości ku Niemu i równocześnie dając ciepło i promyk światła dla świata... :)
.

po Jego myśli

"...prosił Go opętany, żeby mógł zostać przy Nim. Ale nie zgodził się na to, tylko rzekł do niego: "Wracaj do domu, do swoich, i opowiadaj im wszystko, co Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą". Mk 5,18-19

Nie zawsze jest po mojej myśli, ale najważniejsze jest, by było po myśli Jezusa. By nie umknęło mi nigdy, że trzeba szukać w życiu woli Bożej, nie swojej...
.

Jesteś

Wiem, że Jesteś w mojej łodzi. I że Cię wszystko "obchodzi" Mk 4,38
Dzięki
.

cierpliwość

"... najpierw źdźbło, potem kłos, a potem ziarno w kłosie..." Mk 4,28

Ile cierpliwości trzeba, żeby się doczekać plonu?
Ile cierpliwości do bliźnich, bo Boga, do siebie samej...

Ktoś to tak zestawił i nazywał: cierpliwość wobec braci nazwał MIŁOŚCIĄ, cierpliwość wobec Boga - WIARĄ, a względem siebie samego - NADZIEJĄ.
.

wnosić światło

"Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem?" Mk 4,21
Dziwne pytanie! Ale widać nie absurdalne, skoro Jezus je stawia.
Żyjąc we wspólnocie mam doświadczenie ukrywania światła. Może nie zawsze ktoś to robi z takim zamiarem, ale tak bywa... A gdyby każdy ujawnił swoje światło i umiał też przyjąć światło przyniesione przez innych, byłoby jaśniej wokół.

"Uważajcie na to, czego słuchacie." Mk 4,24
Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi...
Z tego słuchania rodzi się we mnie podobna modlitwa do tej Dawidowej z I czytania.
.

wyszedł siać

"Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać..." Mk 4,3

Znowu wraca sprawa słuchania.
Widziałam kiedyś obraz Maryi w Zwiastowaniu, na którym Słowo przenika do wnętrza, do łona, przez ucho.
A ja? Moja ziemia, moje serce?

Czasem drogą jestem, co szybko filtruje Słowo i nie zatrzymuje Go, jeśli mi w tej chwili jakoś nie pasuje.
Droga dziś kojarzy mi się z poznawaniem emocjonalnym... Chodzi o pierwsze wrażenie. I jeśli idę tak dalej, nie włączając oceny rozumowej i na nowo nie podejmę rozeznania, to tak zostanie: Słowo zostanie wydziobane.

Maryjo, módl się za mną, bym potrafiła przyjmować Słowo.
.

dana moc Boga

„Nie dał nam Bóg ducha bojaźni, lecz mocy, miłości i trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa naszego Pana ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga” 2Tm 1,1-8

Jeśli więc nie dał mi Bóg lęku, to pójście za lękiem nie jest Bożym rozwiązaniem. Dał mi moc, miłość, myślenie. Czy wykorzystuję Jego dary, te konkretne dary? Może trochę tak… w jakimś procencie… Trochę chyba jest tak, jak korzystam z komputera, też wykorzystuję jego możliwości w bardzo małym stopniu.

Rozpalić na nowo charyzmat! Duch Święty dmuchnie i rozpali, tylko nie zalewaj serca wodą rutyny…

przemawia

Czasem się czeka na wielkie nawrócenia jak św. Pawła... dramatyczne i spektakularne. A Bóg potrafi i małymi codziennymi okolicznościami przemówić mocno. Trzeba tylko, żeby być uważnym... usłyszeć.

Mi dziś pokazał, że nie wszystko ode mnie zależy (choć wydawać się być mogło) w ustawianiu rzeczy martwych...

polecenie

"...polecił, aby łódka była dla Niego stale w pogotowiu...." Mk 3,9
Poniekąd jestem odbiorcą tego polecenia...
Dyspozycyjność i świadomość Jego Obecności - niech kształtują dziś moje serce!

zaglądać w Jego oczy

Jak wielka to musiała być blokada w sercach faryzeuszów, że nawet spotkanie najgłębsze - spojrzenie w oczy Jezusa - nie poruszyło... A może oni w te oczy nie spojrzeli, może mieli oczy spuszczone?
^"...Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca..." Mk 3,5
Modlę się dziś o zmiękczenie serca. I mego serca i tych, którzy są blisko Jezusa z wyboru...
Jezu, pozwól mi często zaglądać w Twe oczy, by Cię nie zasmucać... by Cię słuchać!

rozdarcie

"Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze część ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie." Mk2,21
A każde rozdarcie boli.
To dzisiejsze również boli... Jednak mam pokój.
Ufam Ci, Ojcze, że każdy fragment znajdzie swoje miejsce w Twojej mozaice świata, mozaice większej od mego zasięgu widzenia...