14 X, biada - ostrzeżenie

Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą...  (Łk 11, 42-46)

Wypełnianie uczynków prawa (nawet Bożego) nie zastąpi wrażliwości serca.

Dlatego biada, jeśli najważniejsze będzie dla mnie zewnętrzne ułożenie (wielowymiarowe). Bo i tak nie dam rady wszystkiego, co do joty nawet zewnętrznie spełnić (nie mówiąc o duchu, w jakim to czynię).

Św. Paweł powie: "Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu". Duchu Święty działaj we mnie, proszę. Bez Ciebie wszystkie, nawet najdostojniejsze czyny są do niczego.

Nie siłą, nie mocą naszą, lecz mocą Ducha Świętego...

Fot.  obrazek z jubileuszu ślubów, rysowała nasza s. Wiktoria. Dobrze oddaję prawdę o miłości Boga do nas i ... w nas.

13 X, to już 33 lata

Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem. Na to Pan rzekł do niego: «Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste».  (Łk 11, 37-41)

Dziś 33 lata jak wyszłam z domu rodzinnego. Jak poszłam za Jezusem.

Cieszę się tym. Wiem, że mnie prowadzi, uzdrawia i nawraca...

Dziś takie Słowo słyszę. Słyszę w nim troskę o moje wnętrze, o moje serce...

Fot. niedawno zadałam AI zadanie, by zrobiła mi portret - karykaturę i takie coś jej wyszło z tego, co z netu wie o mnie :)

11 X, uczta (nie) dla każdego?

„Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami. (Mt 22, 1-14)

Uczta dla każdego. Bóg zaprasza wszystkich.

A to zdanie, że wielu jest powołanym, a mało wybranych, mówi o nie o tym, że może jednak są pupile, faworyci, ale o tym, że nie każdy wybiera skorzystanie z tego zaproszenia... I to jest dramat. Odrzucenie zaproszenia Bożego.

Wejście na ucztę wymaga trochę (albo więcej) przemiany siebie. Planów, zamiarów, stroju, czasu... Co dziś będzie dla mnie ubraniem się w strój weselny? Czy dam zgodę na zmianę "obyczajów"?

8 X, proszę

... Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą. (Łk 11, 5-13)

Tym, którzy proszą...

Proszę

Fot. stare zdjęcie, ale bardzo je lubię

Pomódl się Miriam, aby Twój Syn żył we mnie. Pomódl się, by Jezus we mnie żył. Gdzie Ty jesteś zstępuje Duch Święty...

7 X, Różańcowa

Powiem szczerze: nie lubię odmawiać różańca. Ale bardzo szanuję tych, którzy nim się modlą.

Bywa, że czasem mnie najdzie i wchodzę w jakąś tajemnicę różańcową taką oficjalną, albo przeze mnie wydobytą (żeby nie powiedzieć, że wymyśloną). Bywa. 

Wzrusza mnie też pieśń "Różańcowa Pani nieba, ziemi..." 

***

znalezione w sieci - samo przyszło - piękne:

widziałam jak trzymałeś się

ziarenek gorczycy 

spokojnie przesuwałeś palce

po historii życia Dziewczyny 

która została Królową nieba i ziemi

każdy paciorek jak kamyk

znaleziony na drodze  

od Nazaretu przez Betlejem Jerozolimę 

aż po Golgotę do Emaus i dalej

te drobinki różami pachnące

w Twoich dłoniach

wielkie sprawy 

każdy paciorek na wagę życia

wiecznego

Twojego mojego... 

słyszałam jak szeptem na kolanach

z ziarenkiem gorczycy w dłoni

wypowiadałeś najświętsze Imiona

ja kamyk 

znaleziony na drodze 

gdzieś między Nazaretem a niebem 

ALINA SIKORSKA

4 X, winnico ty moja :)

Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny...  (Mt 21, 33-43)

Na wielu poziomach można by odczytać tę przypowieść. I na tym żydowsko-Jezusowym, i na kościelnym, ale też na osobistym. Popatrzeć na swoje życie jako na winnicę.

To ta winnica ma wydać owoce i nie są one tylko moje... tylko dla mnie...

25 IX, swój czas

Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju. Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje? Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.  (Koh 3, 1-11)

Swój czas. Wszystko ma swój czas.

Zrozumieć Boga i Jego działania bez Jego pomocy i łaski nie sposób. Modlę się więc o łaskę przyjęcia Bożej pedagogiki wobec mnie i poddania się Jego prowadzeniu. Z zaufaniem.

23 IX, Jego moc

Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę... » (Łk 9, 1-6)

Jego moc przejawia się w ich posłuszeństwie i prostocie.

I wtedy dwa tysiące lat wstecz i teraz...

22 IX, nie więzy krwi

Przyszli do Jezusa Jego Matka i bracia, lecz nie mogli dostać się do Niego z powodu tłumu...  (Łk 8, 19-21)

W tej relacji nie decydują więzy krwi. Przywilej jest, ale jest dla tych, którzy cali powierzają się i ufają Jezusowi. Nie zostawi ich.

21 IX, spotkanie

Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» A on wstał i poszedł za Nim.  (Mt 9, 9-13)

Co się wydarzyło w tym spotkaniu, w tym spojrzeniu Jezusa i w sercu Mateusza?

Nie wszystko da się opisać. Nawet psychologicznie.

Tajemnica miłości Boga i człowieka.

20 IX, więcej chcę

...A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi...  (Mt 20, 1-16a)

Mieć lepiej, więcej niż ten drugi...

Tego Jezus nas oducza. Bo gdy inny zyskuje, ja nie tracę (ks. M. Tarczyński)!

Więcej czytaj tu: https://deon.pl/wiara/gdy-inny-zyskuje-ja-nie-trace,3534529

19 IX, czy patrząc widzisz?

«Siewca wyszedł siać swoje ziarno. ...To mówiąc, wołał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

Pytali Go więc Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: «Wam dano poznać wprost tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, „aby patrząc, nie widzieli, i słuchając, nie rozumieli”...  (Łk 8, 4-15)

Czy ja patrząc widzę?

Czy patrząc na piękny świat widzę więcej niż to, co widać? Czy potrafię zauważyć w nim słowo Boga, skierowane do mnie? Czy potrafię zestawiać rzeczy (gr. symbalein), łączyć je?

To właśnie od tego czasownika symbállein (συμβάλλειν), co oznaczało „zrzucać razem”, „łączyć”, pochodzi dobrze nam znane słowo symbol. W starożytnej Grecji symbolon był przełamanym na pół przedmiotem (np. tabliczką lub kością), który po złączeniu dwóch pasujących części pozwalał zidentyfikować tożsamość dwóch osób (np. starych przyjaciół lub wspólników).

Uczestniczę w sesji pt. "Więcej niż widzisz. Odkrywanie głębi i znaczenia liturgicznych symboli". Dobrze jest sobie odświeżyć patrzenie i słuchanie.

Fot. Anioł budzi Eliasza. Anioł budzi czasem i mnie z uśpienia duchowego.

17 IX, będziesz bardziej miłował?

... Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co o za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą».
Na to Jezus rzekł do niego: «Szymonie, mam ci coś powiedzieć». On rzekł: «Powiedz, Nauczycielu».
«Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt.
Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował?»...  7,36-50.

Kochać bardziej...

I wcale nie za przebaczenie, bo miłość była przed przebaczeniem i odesłaniem w pokoju.