12 XI, pośród was jest

Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».  Łk 17, 20-25.

Odpowiedź Jezusa faryzeuszom jest oczywista, bo Jezus jest, jak mówi teologia "autobasilea". Jesus urealnia, urzeczywistnia królestwo Boże na ziemi.

Ale Jezus został pomiędzy nami w sakramentach, w Kościele. I królestwo jest dalej pośród nas i buduje się w nas, jeśli je budujemy :). Jeśli działamy według Ducha Bożego.

Św. Augustyn często powtarzał, że jeśli człowiek dostrzega w swoim sercu prawdziwą miłość do Boga i bliźniego, może być pewien, że nie pochodzi ona z jego własnych sił, lecz jest znakiem zamieszkania w nim Ducha Świętego i działania samego Boga.

11 XI, Pan jest pasterzem

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą... Ps 23

Dzisiaj w liturgii ten psalm śpiewamy. 

Cieszę się nim w związku z Niepodległą Polską, ale też w związku z sobą samą.

Chciałabym widzieć Polskę nie bluzgającą na siebie (przez swoich). Chciałabym widzieć pojednaną. Nie doskonałą, ale nie niszczącą się. Pasterzowi ufam, wiara mnie prowadzi do przekonania, że w Jego prowadzeniu jesteśmy wciąż.

5 XI, nie potrzebujesz nawrócenia?

Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.  (Łk 15, 1-10)

To jest chyba problem (i to największy), kiedy już nie widzę, że potrzebuję nawrócenia.

Kiedy ostatni raz sprawiłam w niebie radość? ... ;)

Fot. nawrócenie jest wtedy, kiedy to co na zewnątrz jest zgodne (spójne) z tym, kim jestem w środku.  Przywdziewanie szat pobożnych do serca zsekularyzowanego grozi zasmucaniem nieba, choć mogę cieszyć się na ziemi...

29 X, chciałem, a nie chcieliście

…Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście ... Łk 13,31-35

Mocne słowa: „Nie chcieliście”. Nie  chciałabym usłyszeć takich od Jezusa…

25 X, całym sercem

... a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»  (Mt 22, 34-40)

Dwa kierunki mojej modlitwy:

1. Jakie pytanie zadałabym Jezusowi w podobnej sytuacji?

2. Kochać Boga i kochać bliźniego - jedno niepodzielne serce. Serce - miejsce wyborów i decyzji.

Fot. Bł. Michał Giedroyć, patron nasz. On taki był, że kochał Boga i bliźniego, czyniąc małe zwyczajne rzeczy w wielki sposób, czyli w miłości. I działy się cuda. I dzieją się cuda. 

23 X, ku jedności

Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.  (Ef 4, 1-6)

Ku jedności, by ku Jednemu.

Konkretne wskazówki. Lubię to sformułowanie "znosząc siebie nawzajem w miłości". Wiem, że w życiu nie jest to takie łatwe. Ale bywa też budujące. Nawet bardzo.

17 X, trzecie wyjście

«… Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?» Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga». Mt 22,15-21

Mnie w tej perykopie ujmuje Jezus tak bardzo, że nie chcę Go opuszczać. 

Oprócz tego, że jestem Nim po prostu zachwycona, to też jestem interesowna. :)

Zdarza się czasem, że jestem „pod murem”, że nie wiem, jak postąpić, co wybrać, że jedno jak i drugie wyjście jest niesatysfakcjonujące. 

Mam pytać Jezusa! Iść do Niego z sercem swym. Ponieważ, jak mówi mi dzisiejsze Słowo, jest trzecie wyjście z sytuacji. Tylko trzeba mieć postawę, o którą modlimy się w dzisiejszej kolekcie:

Wszechmogący, wieczny Boże, spraw, aby nasza wola była zawsze Tobie oddana * i abyśmy szczerym sercem służyli Twojemu majestatowi.

14 X, biada - ostrzeżenie

Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą...  (Łk 11, 42-46)

Wypełnianie uczynków prawa (nawet Bożego) nie zastąpi wrażliwości serca.

Dlatego biada, jeśli najważniejsze będzie dla mnie zewnętrzne ułożenie (wielowymiarowe). Bo i tak nie dam rady wszystkiego, co do joty nawet zewnętrznie spełnić (nie mówiąc o duchu, w jakim to czynię).

Św. Paweł powie: "Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu". Duchu Święty działaj we mnie, proszę. Bez Ciebie wszystkie, nawet najdostojniejsze czyny są do niczego.

Nie siłą, nie mocą naszą, lecz mocą Ducha Świętego...

Fot.  obrazek z jubileuszu ślubów, rysowała nasza s. Wiktoria. Dobrze oddaję prawdę o miłości Boga do nas i ... w nas.

13 X, to już 33 lata

Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem. Na to Pan rzekł do niego: «Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste».  (Łk 11, 37-41)

Dziś 33 lata jak wyszłam z domu rodzinnego. Jak poszłam za Jezusem.

Cieszę się tym. Wiem, że mnie prowadzi, uzdrawia i nawraca...

Dziś takie Słowo słyszę. Słyszę w nim troskę o moje wnętrze, o moje serce...

Fot. niedawno zadałam AI zadanie, by zrobiła mi portret - karykaturę i takie coś jej wyszło z tego, co z netu wie o mnie :)

11 X, uczta (nie) dla każdego?

„Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami. (Mt 22, 1-14)

Uczta dla każdego. Bóg zaprasza wszystkich.

A to zdanie, że wielu jest powołanym, a mało wybranych, mówi o nie o tym, że może jednak są pupile, faworyci, ale o tym, że nie każdy wybiera skorzystanie z tego zaproszenia... I to jest dramat. Odrzucenie zaproszenia Bożego.

Wejście na ucztę wymaga trochę (albo więcej) przemiany siebie. Planów, zamiarów, stroju, czasu... Co dziś będzie dla mnie ubraniem się w strój weselny? Czy dam zgodę na zmianę "obyczajów"?

8 X, proszę

... Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą. (Łk 11, 5-13)

Tym, którzy proszą...

Proszę

Fot. stare zdjęcie, ale bardzo je lubię

Pomódl się Miriam, aby Twój Syn żył we mnie. Pomódl się, by Jezus we mnie żył. Gdzie Ty jesteś zstępuje Duch Święty...

7 X, Różańcowa

Powiem szczerze: nie lubię odmawiać różańca. Ale bardzo szanuję tych, którzy nim się modlą.

Bywa, że czasem mnie najdzie i wchodzę w jakąś tajemnicę różańcową taką oficjalną, albo przeze mnie wydobytą (żeby nie powiedzieć, że wymyśloną). Bywa. 

Wzrusza mnie też pieśń "Różańcowa Pani nieba, ziemi..." 

***

znalezione w sieci - samo przyszło - piękne:

widziałam jak trzymałeś się

ziarenek gorczycy 

spokojnie przesuwałeś palce

po historii życia Dziewczyny 

która została Królową nieba i ziemi

każdy paciorek jak kamyk

znaleziony na drodze  

od Nazaretu przez Betlejem Jerozolimę 

aż po Golgotę do Emaus i dalej

te drobinki różami pachnące

w Twoich dłoniach

wielkie sprawy 

każdy paciorek na wagę życia

wiecznego

Twojego mojego... 

słyszałam jak szeptem na kolanach

z ziarenkiem gorczycy w dłoni

wypowiadałeś najświętsze Imiona

ja kamyk 

znaleziony na drodze 

gdzieś między Nazaretem a niebem 

ALINA SIKORSKA

4 X, winnico ty moja :)

Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny...  (Mt 21, 33-43)

Na wielu poziomach można by odczytać tę przypowieść. I na tym żydowsko-Jezusowym, i na kościelnym, ale też na osobistym. Popatrzeć na swoje życie jako na winnicę.

To ta winnica ma wydać owoce i nie są one tylko moje... tylko dla mnie...