7 VIII, zaprzyj się

Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje.  (Mt 16, 24-28)

Weź się i zaprzyj... nie takie to proste :). Przecież po mojemu ma być to czy owo!

Dlatego wciąż uczę się chrześcijaństwa, uczę się drogi z Jezusem.

Fot. zdjęcie z kaplicy adoracji w Ogrodzie Wdzięczności w Szczecinie. Anioł trąca i budzi śpiącego Eliasza, który chce po swojemu...

6 VIII, światło [od] Boga

... Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli...  (Mt 17, 1-9)

Piotr chce wciąż coś robić. Bliski jest mi w tym ;).

Jednak ta tajemnica, jak i inne (zwłaszcza tajemnica Krzyża), wymaga obecności, zatrzymania się, patrzenia...

Niech światło z tej tajemnicy przeniknie do każdego zakamarka mego (i twego) serca.

Fot. wnętrze kościoła na górze Tabor

3 VIII, nie mam nic

...Odpowiedzieli Mu: „Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb”... (Mt 14, 13-21)

Nie mamy tu nic... Ot takie (często też moje) usprawiedliwienie. Chyba muszę być na to wrażliwsza.

U mnie dziś była ta sama Ewangelia, co wczoraj. Sprawdziłam, ze starego lekcjonarza. W nowym jest już inna.

2 VIII, nie potrzebują odchodzić

...A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności». Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!»...  (Mt 14, 13-21)

Różne są patrzenia uczniów i Jezusa na tę samą sytuację.

W wielu momentach w moich wydarzeniach różne są patrzenia moje i Jezusa... 

Uczę się słuchania Ciebie, Jezu. Uczę się zaufania.

1 VIII, już podmówiona

... tańczyła wobec gości córka Herodiady i spodobała się Herodowi. Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi. A ona przedtem już podmówiona przez swą matkę powiedziała...  (Mt 14, 1-12)

Takie "podmówienie" jest znakiem złego serca Herodiady. 

Ustrzeż nas Panie od nienawiści, od pogardy, od zemsty, od złych zamiarów. I od wciągania w to innych.

31 VII, pytania

Jezus, przyszedłszy do swego miasta rodzinnego, nauczał ich w synagodze, tak że byli zdumieni i pytali: "Skąd u Niego ta mądrość i cuda? Czyż nie jest On synem cieśli?..." (Mt 13, 54-58)

Wiele zależy od dobrego pytania. Nie oceniam pytania ziomków Jezusa. Nie pomogło ono im przyjąć Go. A może nie tyle pytanie temu winne, co płytkość źródła odpowiedzi... Nie pokopali głębiej. Nie zostawili przestrzeni na tajemnicę. Na działanie Boga.

Tak się rozwodzę nad nimi, bo w tej postawie widzę też siebie. Blisko mi do zaszufladkowania tego czy innego wydarzenia.

Duchu Święty, otwieraj moje oczy, moje serce i moje życie...

Fot. ktoś mi niedawno podesłał

30 VII, wyciągną na brzeg

Podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili...  Mt 13,47-53.

Wyciągną na brzeg... :) ryby wszelkiego rodzaju.

Na razie wszyscy razem.

Św. Augustyn:

...Dzisiaj spotykamy ludzi, którzy trzymają się jedynie surowych zasad, nakazują karę dla wichrzycieli, wołają: „nie dawajcie psom tego, co święte”, „niech ci będzie jak… celnik” ten, który gardzi Kościołem, żądają, żeby odciąć od ciała jeden z członków powodujących zgorszenie (Mt 7,6; 18,17; 5,30). Niech niewczesna gorliwość wzbudza duży niepokój w Kościele, bo chcieliby wyrwać chwast przed czasem, a ich zaślepienie sprawia, że sami stają się wrogami jedności Jezusa Chrystusa. […] 

Strzeżmy się, aby nie wpuszczać do naszych serc tych zarozumiałych myśli, starając się odseparować od grzeszników, aby się nie zbrukać w kontakcie z nimi, pragnąc stworzyć grupę uczniów czystych i świętych. W taki sposób tylko rozerwiemy jedność, pod pretekstem nieobcowania ze złymi. Wręcz przeciwnie, przypomnijmy sobie przypowieści z Pisma, natchnione słowa, uderzające przykłady, gdzie jest nam ukazane, że źli byli zawsze obok dobrych w Kościele, aż do końca świata i do dnia sądu, a ich uczestnictwo w sakramentach nie przynosiło szkody dobrym, jeśli tylko ci nie brali udziału w ich grzechach.

26 VII, synergei (współdziała)

Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra...  (Rz 8, 28-30)

Bardzo się cieszę, że św. Paweł zapisał to, co zapisał :)

24 VII, współpracuj z darem rozumu

Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu...  (Mt 13, 18-23)

"Nie rozumie go...", można ten czasownik tłumaczyć: "nie rozumieć, nie pojmować, nie uważać".

Czy to jest działanie zawinione od strony człowieka?

Wyjaśnia się, dlaczego pierwszym darem Ducha, o jaki modlimy się i jaki jest nam dawany w sakramencie bierzmowania, jest dar rozumu. 

22 VII, wytrwałość

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Stała ona przed grobem, płacząc.  (J 20, 1. 11-18)

Każdy ma swoje stanie przed grobem...

Na pociechę bł. Paweł Giustiniani:

Choćby eremita niekiedy nie mógł się modlić, ponieważ inne myśli zajmują mu umysł i będzie miał wiele roztargnień, niech jednak nie zaniedbuje tego, by się udać na miejsce modlitwy, i na klęczkach przed obrazem Chrystusa lub w inny sposób, według własnej pobożności, niech tak trwa określony czas w pełni przekonany, że taka wytrwałość będzie mu poczytana za modlitwę. Jeżeli w tym wytrwa, wkrótce za sprawą łaski Pana odczuje słodycz modlitwy (Reguła życia eremickiego, ŹrMon 71, s. 95).

21 VII, w rodzinie

... «Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?» I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten jest Mi bratem, siostrą i matką».  (Mt 12, 46-50)

No i rodzi się pytanie: gdzie jestem?

Czy Jezus wyciągnie rękę ku mnie i tak powie? 

Czy oddycham rodziną Jezusa - relacją z Ojcem, z Duchem, z Jezusem?

Czy widzę wokół Jego braci?

A tak na prawdę, to wszystko sprowadza się do jednego pytania: czy kocham tę (swoją) rodzinę? Czy kocham tych, których mi dał?

20 VII, znak od Jezusa

Niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszów rzekli do Jezusa: «Nauczycielu, chcielibyśmy zobaczyć jakiś znak od Ciebie»...  (Mt 12, 38-42)

Znak od Ciebie...

Znak od Jezusa.

Takim znakiem jest m.in. rozgrzeszenie i błogosławieństwo w sakramencie pokuty.

19 VII, róść aż do żniwa

 … Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”»… Mt 13,24-30

Mocno mnie dziś zatrzymało słowo o zgodzie na współistnienie w bliskości pszenicy i chwastu. Uświadomiłam sobie, że Jezus mówi to też do mnie.

Ja czasem (nie czasem, ale często,) myślę, że gdyby coś tu czy tam w życiu, we wspólnocie, poprzestawiać, „pozbyć się” osób, które według mojej oceny „zachwaszczają”… to byłby prawie raj na ziemi. 

A to ja potrzebuję nawrócenia! Ja widzę tylko mały kawałek rzeczywistości.

Jezu, dziękuję Ci, że pokazałeś mi więcej…

Proszę Cię o Twego Ducha, niech będzie mi przewodnikiem. 

Dziękuję za każdy dzień, za każdą chwilę, za wszystkie dobre ziarna w moim życiu i za Twoją cierpliwość wobec chwastów we mnie… I za dzisiejsze urodzinowe niespodzianki dziękuję Ci, mój dobry Boże!

Fot. Moje siostry z Zawichostu wydobywają perełki z homilii naszego Założyciela.