Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawiajcie się jemu. Wiecie, że te same cierpienia ponoszą wasi bracia na świecie. A Bóg wszelkiej łaski, Ten, który was powołał do wiecznej swojej chwały w Chrystusie, gdy trochę pocierpicie, sam was udoskonali, utwierdzi, umocni i ugruntuje. Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.
Krótko, jak mi się wydaje, wam napisałem przy pomocy Sylwana, wiernego brata, upominając i stwierdzając, że taka jest prawdziwa łaska Boża, w której trwajcie.
Pozdrawia was ta, która jest w Babilonie razem z wami wybrana, oraz Marek, mój syn. Pozdrówcie się wzajemnym pocałunkiem miłości.
Pokój wam wszystkim, którzy trwacie w Chrystusie. (1 P 5,5b-14)
Tak bardzo zachęcająco zabrzmiały mi dziś słowa św. Piotra, że całe cytuję. Zachęca, przestrzega i miłość okazuje.
Ostatnie dni czytałam List do osób konsekrowanych "Kontemplujcie" - bardzo mnie podniósł na duchu, ucieszył, umocnił, zachęcił :). Kilka cytatów z niego umieściłam na naszej jadwiżańskiej stronie.
A dziś w kontekście św. Marka, którego wspominamy i w ramach zachęty (i upomnienia) do relacji z Bogiem, którą mamy zapoczątkowaną od chrztu, jeszcze fragmencik:
Często wolimy żyć poza sobą, poza twierdzą wewnętrzną, jako ludzie powierzchowni, bo przygoda głębi i prawdy napawa lękiem. Wolimy wrażenia uspokajające, choć ograniczone, zamiast wyzwania, jakie nam rzuca to, co znajduje się poza zasięgiem wzroku: "I wierzymy tylko na głucho, że mamy duszę, bo tak nam powiedziano i tak uczy wiara. Jakie jednak skarby mogą się mieścić w tej duszy i jaka jest wysoka jej cena, i kim jest Ten, co w niej mieszka, nad tym rzadko kiedy się zastanawiamy i skutkiem tego tak mało cenimy sobie obowiązek starania się za wszelką cenę o zachowanie jej piękności". (Kontemplujcie, List do osób konsekrowanych o śladach Piękna)
