7 I, wzeszło światło

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Jezus "osiadł" w Kafarnaum. Miał jakiś swój kąt. W listopadzie odwiedziłam z siostrami Kafarnaum, ruiny tego miasta. To daleko od Jerozolimy, jechaliśmy tam z Jerozolimy ładne parę godzin. To nie było centrum Izraela. To ziemia z pogranicza.

Słucham tego opisu i myślę sobie, że Jezus i dziś przychodzi do naszej (mojej) codzienności, mego pogranicza życia zakupów, troski codziennej, robienia obiadów, układania dyżurów, umawiania ludzi na katechezy... Właśnie w tej codzienności jest bliskość królestwa Bożego.

        Tak jak dzisiaj. Była na katechezie indywidualnej jedna osoba z przygotowujących się do sakramentu. Święta jej były do d.... Dużo było złości, nieprzebaczenia i zerwanych więzi. W tym wszystkim choroba dotykająca psychiki. Nie było wyjścia do kościoła. Ale była modlitwa w domu.

Cóż ja mogę w takiej sytuacji. Wysłuchałam. Podzieliłam się swoim widzeniem tych spraw, jakie mi zostały przedstawione. I na koniec zaproponowałam, abyśmy poszli razem do ... stajenki, do Betlejem, do Jezusa Narodzonego. Poszliśmy do katedralnej szopki. Ukłoniliśmy. I choć spóźnieni, bo nawet Mędrcy byli już wczoraj, to jednak szczerze i prosto z ukłonem i dziękczynieniem,  i modlitwą prośby stanęliśmy razem przed małym kruchym Dziecięciem. Z wiarą.

Skoro wzeszło światło, to do światła trzeba iść.

Fot. po modlitwie w tej szopce