16 IV, kto tym się zajmie?

... Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: «Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?» A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co ma czynić. Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać». Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: «Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?»... (J 6, 1-15)

Noszę przez cały dzień tę perykopę ewangelijną. Pracuje we mnie na kilku poziomach. 

Jezus wystawił Filipa na próbę... Filip wiedział, że nie poradzą sobie z nakarmieniem tłumów. 

Ja dziś przekładam tę sytuację na zbliżającą się kapitułę. Patrzę na siostry, na kandydatki i nie bardzo widzę... A jednak wierzę, że Pan nas chce, że trzyma to Zgromadzenie w swoich rękach, że potrafi On poprowadzić Wspólnotę poprzez konkretnych ludzi. 

Taki mały chłopiec z rybkami i pięcioma chlebkami. Cóż to jest dla tak wielu...

Ten cud rozmnożenia chlebów uciera mi nosa w mojej ocenie Wspólnoty. Staję więc w pokorze. Ufam.

15 IV, z innej perspektywy

Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkim, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba przychodzi, Ten jest ponad wszystkim. (J 3, 31-36)

Dobra nowina jest w tym, że jest ktoś, kto panuje nad wszystkim. 

Ja czasami, a może i często zakręcam się w tym, co ziemskie. Tak, to moje miejsce na dziś. Ale nie wolno tylko tak na życie patrzeć. Trzeba dać się podnieść Duchowi, by z perspektywy nieba popatrzeć na siebie i na innych.

13 IV, nowe życie

 «Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha» (J 3, 7b-15).

Trzeba nam powtórnie się narodzić. I nauczyć się żyć w tym życiu z Ducha.

Królestwo Boże nie jest z tego świata, a jednak w tym świecie się objawia. Życie wieczne nie likwiduje śmierci, a jednak tutaj na ziemi daje moc życia bez lęku śmierci.

Człowiek żyjący z Ducha, żyjący nowym życiem, to człowiek ufający dobrym rękom Ojca Niebieskiego.

11 IV, "Pokój wam!"

... tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam»... (J 20, 19-31)

No to przyjmijmy ten pokój - dar Zmartwychwstałego.

I dajmy się Mu posyłać.

7 IV, wspólna droga

W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali (Łk 24, 13-35).

Bardzo lubię słuchać tej Ewangelii. Tak bardzo w niej się odnajduję. I w narzekaniu uczniów, i w oddalaniu się ich, i w ich otwarciu przed Nierozpoznanym, i w ich słuchaniu, i w pałaniu serc. I w prośbie uczniów, by zatrzymał się z nimi Ten, z którym przeżyli tę drogę własnej paschy... 

Łamanie Chleba podczas Eucharystii przełamuje mój pozostały jeszcze opór i jak naciśnięcie klamki otwiera drzwi serca dla Serca.

Fot. dziś w Krakowie taki miks pogodowy: od zimy po lato :).

4 IV, zawierzając miłości Ojca...

Alleluja!

Zmartwychwstał!

Modlę słowami dzisiejszej nocnej kolekty:

Boże, Ty sprawiasz, że ta najświętsza noc jaśnieje blaskiem Zmartwychwstania Pańskiego, † wzbudź w Twoim Kościele ducha dziecięctwa, którego otrzymaliśmy na chrzcie świętym, * abyśmy, odnowieni na duchu i ciele, służyli Tobie z całkowitym oddaniem.

2 IV, wielki piątek

 Chodzi o MIŁOŚĆ. Pamiętaj. Okaż wdzięczność. Przyjm ofiarowany dar.

30 III, każdy jest chwiejny

W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi... J 13,21n

Niepewni...

Przypominają mi się słowa z pism Pawłowych: "zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem...".

Każdy jest chwiejny (czasami jak pogoda). Moc nie jest z nas i trzeba o nią prosić w pokorze.

29 III, przyjemny zapach

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego, drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi stopy, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. (J 12, 1-11)

Woń serc wdzięcznych, oddanych Bogu, jest największą radością Boga. (St. kard. Wyszyński)

28 III, być blisko

... Setnik zaś, który stał naprzeciw Niego, widząc, że w ten sposób wyzionął ducha, rzekł: I. Istotnie, ten człowiek był Synem Bożym... (Mk 14, 1 – 15, 47)

Bardzo mi pewien kontrast się dziś dał we znaki. Setnik stojący naprzeciw umierającego Jezusa i we wcześniejszym fragmencie Piotr, który idzie za Jezusem pojmanym z daleka.

Patrzę na siebie, kiedy idę z daleka Jezusa, z daleka drugiego człowieka, a kiedy staję naprzeciw. Ile spraw się upraszcza, wyjaśnia i pogłębia we mnie właśnie kiedy staję naprzeciw - twarzą w twarz...

Fot. rysunek i wiersz autorstwa mojej młodej siostry Wiktorii D.

27 III, być z NIM

... Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, by można było Go pojmać. (J 11, 45-57)

Nie jest łatwo towarzyszyć Jezusowi w tych dniach męki. W taki sposób towarzyszyć, by serce własne upodabniało się do Jego Serca. 

Mówię do siebie: bądź z NIM i pozwól Mu też być w tobie.

26 III, czerpanie życia

... Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choć nie wierzylibyście Mi, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu»... (J 10, 31-42)

Jezus jest w Ojcu. I to go ożywia.

Ja jestem w Jezusie - przez chrzest - i to nie jest bez znaczenia...

24 III, masz ten klucz

... Rzekł do nich Jezus: «Gdyby Bóg był waszym Ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem sam od siebie, lecz On Mnie posłał» (J 8, 31-42).

Przysłuchuję się tym dialogom faryzeuszy z Jezusem. Kolejny dzień. Już bym odeszła od nich, zostawiając ich w swoim błędnym myśleniu, a ON wciąż ich przekonywuje. Więc jestem i słucham. Takie było moje postanowienie na ten wielki post, by być z Jezusem. Więc jestem.

Rodzi się wdzięczność za Jego taką Obecność. 

Dziś dane mi było przeżyć fragment Słowa Bożego w bibliodramie. Coś znowu odkryłam. Obecność Jego, która przenika mnie i uzdrawia. I to, że ON jest bliżej mnie, niż mi się wydawało... 

Fot. klucz do Życia jest w zasięgu ręki.