16 IX, kaprysy czy swoiste przekonania

Z kim mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci przesiadujących na rynku, które głośno przymawiają jedne drugim: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście”.  (Łk 7, 31-35)

I kaprysy i swoiste przekonania nie są dobre w budowaniu królestwa Bożego na ziemi. Jeśli każdy ma swoje wizje świętości, wizje działania, przekonania o sposobie modlitwy, liturgii... to jesteśmy jak te dzieci na rynku. "Wszyscy święci" a żyć wspólnie się nie da...

Starajcie się o większe dary, a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą - powie św. Paweł i napisze najpiękniejszy tekst o miłości  (1 Kor 12, 31 – 13, 13). Miłości nam takiej potrzeba. A jest pokorna.