10 IX, dłużni w miłości

Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje drugiego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: «Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj» i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: «Miłuj bliźniego swego jak siebie samego!» Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa. (Rz 13, 8-10)

Porusza mnie rodzina Ulmów, dziś beatyfikowanych. Ich twórcze życie, fotografie, relacje.

Wzruszające podczas Mszy beatyfikacyjnej było odczytanie dwa razy imion Żydów, którzy u nich się ukrywali. Razem poszli do Boga Jahwe... Czytane na beatyfikacji czytanie z Księgi Machabejskiej, mówiące o męstwie Żydów, tak bardzo było bliskie męstwu tych, którzy ratując Żydów oddali życie.

Wszystko się "kręci" wokół miłości. Bez niej nie ma życia, ani tu, tego doczesnego ludzkiego, ani tam, gdzie Miłość pokaże swoje Oblicze.

9 IX, być wobec-Ciebie

W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i jedli, wykruszając ziarna rękami. Niektórzy zaś z faryzeuszów mówili: «Czemu czynicie to, czego nie wolno w szabat?»

Wtedy Jezus, odpowiadając im, rzekł: «Nawet tego nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego ludzie?...» (Łk 6, 1-5)

Jezu, pozwól mi być (być w relacji) zawsze wobec-Ciebie, a nie tylko wobec-przykazań. 

8 IX, mała Maryjka

Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu. Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był Pierworodnym między wielu braćmi. (Rz 8, 28-30)

To jeden z moich ulubionych tekstów biblijnych. Cieszę się, że słyszymy go dziś w święto Narodzenia Najświętszej Dziewicy Maryi.

Przypomina mi słowo, że Bóg wobec tych, którzy Go miłują jest bardzo twórczy. Że Jego miłość potrafi wyprowadzić dobro ze wszystkiego, co ich spotyka.

Wierzę temu i cieszę się tym. 

A dzień urodzin małej Maryjki uczczę z radością i godnie.

Fot. Mała Maryja ze św. Anną

7 IX, kto zaufał Panu, nie został zawstydzony

... A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać... (Łk 5,1-11)

Często w odpowiedzi na polecenie Pana mam swoje pomysły i swoje scenariusze... Nie zawsze opamiętuję się na czas, by powiedzieć, jak Piotr "lecz na Twoje słowo...".

Tak jakoś dzisiaj te tematy zaufania Bogu i posłuszeństwa Jego słowu nanizały się w sercu na modlitwie, jak nitka na motku. W brewiarzu w responsorium godziny czytań dopełniły:

W. Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, * Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, / zawsze szukajcie Jego oblicza.

K. Wiedzcie, że nikt, kto zaufał Panu, nie został zawstydzony. W. Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, / zawsze szukajcie Jego oblicza.

Fot. chyba nie jest ważne jaką łódką pływasz po głębinach wiary, ważne, że wypływasz 

6 IX, jak oliwka :)

Ja zaś jak oliwka kwitnąca w domu Bożym *
na wieki zaufam łaskawości Boga.
Będę Cię sławił na wieki za to, co uczyniłeś, †
polegał na Twoim imieniu, *
ponieważ jest dobre dla ludzi oddanych Tobie. (Ps 52)

Nie wiem, jak ta oliwka się ma..., ale skoro kwitnie, to ma się raczej dobrze. 

Niech tak będzie z nami.

Fot. oliwka to nie jest, ale kwitnie coś :)

5 IX, mocniejszy od krzykaczy

... A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» (Łk 4, 31-37).

W modlitwie potrwałam trochę w tej scenie i uderzyła mnie moc krzyku. To człowiek (ogarnięty złym) krzyczał. Jezus nie krzyczał. A jednak słowo Jezusa jest mocniejsze od mocy krzyku krzykacza.

Myślę sobie, że i we mnie samej zdarzają się krzyki krzykaczy... 

Cieszę się bliskością Jezusa i w Nim się chronię, w Jego słowie.

4 IX, abyście się nie smucili

Nie chcemy, bracia, byście trwali w niewiedzy co do tych, którzy umierają, abyście się nie smucili jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei. Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus istotnie umarł i zmartwychwstał, to również tych, którzy umarli w Jezusie, Bóg wyprowadzi wraz z Nim. (1 Tes 4, 13-18)

Dziś te słowa były pociechą, choć czytając je łezka się zakręciła... Dopuściłam do siebie myśl, że mogę stracić kochaną osobę. Pan wyprzedza swoim słowem. Tak jakby oliwy do lampy dolewał, żeby nie zabrakło, jak przyjdzie czas.

3 IX, pragnie Ciebie dusza moja

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza (Ps 63)

Boże, mój Boże, szukam Ciebie *
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą *
jak zeschła ziemia łaknąca wody.

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
więc sławić Cię będą moje wargi.

Będę Cię wielbił przez całe me życie *
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie, *
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Bo stałeś się dla mnie pomocą *
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
Do Ciebie lgnie moja dusza, *
prawica Twoja mnie wspiera.

Psalm 63 dziś w liturgii brzmi jako psalm responsoryjny. I jakoś mnie pociągnął najbardziej. Nie wiem dlaczego. Może dlatego, że wyraża rzeczywiste pragnienie duszy. Ale oprócz pragnienia mówi też o nasyceniu, nasyceniu obfitym i o radosnym wielbieniu. Czyli życie w całej jego gamie przeżyć. I tak się jest: raz bliżej tęsknoty, raz bliżej nasycenia. Raz bliżej posuchy, raz bliżej wilgoci cienia skrzydeł Bożych (czymkolwiek one są...)

30 VIII, JESTEŚ

Gdzie ucieknę przed duchem Twoim? *

Gdzie oddalę się od Twego oblicza?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, *
jesteś przy mnie, gdy położę się w Otchłani. (Ps 139)

Ref.: Panie, przenikasz i znasz mnie całego

Jestem po rekolekcjach zakonnych, po dobrym czasie świętowania jubileuszy sióstr, po ponowieniach ślubów naszych juniorystek. To czas światła, czas bycia z Tym, który JEST i z tymi, którzy żyją dla Niego.

Ale przychodzi też szary dzień... I nie ma reflektora światła. Jest odczuwalna własna obecność, która w pogodowych zmianach jest jak barometr :).

Bardzo dobrze, że taki psalm na dziś liturgia przewidziała.

Po prostu zanurzam się wiarą prostą w nim.

Fot. widok przez dziurkę od klucza - kościół św. Jana w Zawichoście

20 VIII, aby wszystkim okazać miłosierdzie

… aby wszystkim okazać miłosierdzie… (Rz 11,32)

Bardzo to ustawiające. Nie pozwala to słowo wywyższać się ani poniżać się. Wszyscy z tej samej gliny jesteśmy i wszyscy Bogu okazujemy nieposłuszeństwo.

Przyjąć miłosierdzie i okazywać go wokół to jest coś, co bardzo zbliża do Boga i ludzi.

Zachwyciła mnie dzisiejsza kolekta. Kilka razy ją przeczytałam, żeby pomodlić się nią na serio:

„Boże, Ty dla miłujących Ciebie przygotowałeś niewidzialne dobra, wlej w nasze serca gorącą miłość ku Tobie, abyśmy miłując Ciebie we wszystkim i ponad wszystko, otrzymali obiecane dziedzictwo, które przewyższa wszelkie pragnienia”.

18 VIII, moje powołaniowe

... On zaś im odpowiedział: «Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane. Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są także bezżenni, którzy ze względu na królestwo niebieskie sami zostali bezżenni. Kto może pojąć, niech pojmuje!» (Mt 19, 3-12)

Spadła na mnie dziś ta perykopa jak z nieba :), jak niespodzianka. Wpadła do serca i dotknęła czegoś istotnego.

Bardzo mi droga i bardzo bliska. Kiedyś przed laty ją usłyszałam i przyjęłam na serio, jak mówi dziś śpiew przed Ewangelią: "Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie, ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga".

To Słowo jest moim słowem powołaniowym, jeśli mogę tak rzec. To tym słowem Pan do mnie powiedział: "Pójdź za Mną".

Kiedy w sierpniu pada to Słowo w Kościele ożywia moje serce i moją miłość. Cieszę się, że Pan przemawia wciąż. 

Odwagi dla tych, którzy słyszą i mogą pojąć... Modlę się za was.

Fot. zdjęcie sprzed 30 laty, ja jestem pierwsza z prawej :)

16 VIII, dawca życia

"Błogosławiony Bóg, co daje życie" - refren psalmu

Wczorajsza uroczystość jest też tego dowodem.

I tak sobie dziś z tym chodzę.

15 VIII, Maryja nasza w niebie

... i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.

Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.

Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą

wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,

a Jego imię jest święte.

Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie

nad tymi, którzy się Go boją... (Łk 1, 39-56)

Maryja, jako ziemia żyzna przyjęła Słowo i dała Mu siebie w całości, by mógł w Niej wzrastać, by mógł Ją w siebie zasymilować. Ciało Jezusa wzięte z Maryi.

Więc i ciało Maryi powędrowało tam, gdzie jest Jezus.

To prostymi słowami o dzisiejszym wydarzeniu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Cieszę się i czuję wdzięczność za to, co mam i za to, co mnie (nas) czeka.