niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą... Ps 23
Dzisiaj w liturgii ten psalm śpiewamy.
Cieszę się nim w związku z Niepodległą Polską, ale też w związku z sobą samą.
Chciałabym widzieć Polskę nie bluzgającą na siebie (przez swoich). Chciałabym widzieć pojednaną. Nie doskonałą, ale nie niszczącą się. Pasterzowi ufam, wiara mnie prowadzi do przekonania, że w Jego prowadzeniu jesteśmy wciąż.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz